Czytelnia

Fragmenty - Pamięć i Sprawiedliwość nr 1/2004

Po „aksamitnej rewolucji” z jesieni 1989 r. w czechosłowackiej historiografii odnoszącej się do okresu powojennego, podobnie zresztą jak w innych krajach byłego bloku sowieckiego, dominowały przedruki opracowań wydanych na emigracji, broszurki opisujące interwencję wojsk Układu Warszawskiego w 1968 r. z lokalnej perspektywy oraz książki popularne, często o sensacyjnym charakterze, nieuwzględniająca nowych materiałów archiwalnych. Czechosłowacką specyfiką tego okresu były wznowienia prac wydanych podczas Praskiej Wiosny lub w krótkim okresie po inwazji „warszawskiej piątki”, gdy panowała jeszcze względna wolność słowa i druku. Najbardziej znaną tego typu książką było Sedm pražských dnů, wydane pierwotnie we wrześniu 1968 r., dokumentujące początek okupacji Czechosłowacji przez wojska Układu Warszawskiego.

dr Łukasz Kamiński – Czeska historiografia dziejów najnowszych.