Multimedia

Spotkanie w redakcji "TP", 6 października 1989

 Wykorzystano materiał Niezależnej Telewizji Mistrzejowice: ks. Kazimierz Jancarz,  Piotr Augustynek, Andrzej Jaskowski

Miłosz Czesław (1911–2004), polski poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz, laureat Nagrody Nobla w 1980. Urodzony w Szetejnach na Litwie. Debiutował jako poeta w 1930 r. W 1931 współzałożyciel grupy literackiej Żagary. Współredagował pismo pod takim samym tytułem. W 1931 roku odbył pierwszą podróż po Europie Zachodniej. W latach 1934-1935 stypendysta Funduszu Kultury Narodowej w Paryżu. Od 1940 pracował jako woźny w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego. Brał udział w podziemnym ruchu kulturalnym, m.in. publikując zbiór Wiersze (1940, pod pseudonimem J. Syruć) i antologię Pieśń niepodległa (1942). Od 1945 reprezentował PRL, jako dyplomata w Stanach Zjednoczonych, w 1946 w konsulacie generalnym w Nowym Jorku. W latach 1947-1949 był attaché kulturalnym w ambasadzie w Waszyngtonie, w 1950 sekretarzem ambasady w Paryżu. W 1951 poprosił o azyl polityczny i został emigrantem. Początkowo mieszkał w Maisons Laffitte pod Paryżem, od 1960 w Stanach Zjednoczonych. W 1960 został wykładowcą, a następnie profesorem na Wydziale Literatur i Języków Słowiańskich Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. W latach 1981-1982 profesor Uniwersytetu Harvarda. Do 1989 wydawał książki na emigracji i w Polsce w drugim obiegu. W 1989 wrócił do Polski.

 

Zainstaluj wtyczkę Flash'a aby zobaczyć odtwarzacz.